Depresja jednak, powinna być tematem, którego się nie boimy, lecz z którym potrafimy się mierzyć i walczyć. Dlatego, że depresja to nie werdykt, z którym nic nie mogę zrobić. To nie ukryty potwór w szafie, który zaatakuje mnie, gdy tylko ją otworzę. To nie lawina, która przygniecie mnie, gdy tylko postanowię się ruszyć… a jednak. Często tym właśnie jest depresja dla osób, które się z nią borykają.

Jest jak werdykt, który daje poczucie beznadziei, odbiera chęć i motywację do robienia czegokolwiek, gdyż „przecież to i tak bez sensu”, „przecież to na nic” – więc posiedzę dalej w zamknięciu.

Jest jak potwór w szafie, którego boję się wypuścić, ponieważ będę musiał walczyć z nim, wykazać się energią, siłą i działaniem, a także zmierzyć z lękiem, który do mnie przyjdzie – więc lepiej niech tam siedzi.

Jest jak lawina, która nagle spada i przytłacza swym ciężarem, odbiera dech, sprawia ból i zachęca, aby się poddać – więc się poddaję.

I choć często myślimy lub wydaje nam się, że ktoś jest szczęśliwy, bo jest uśmiechnięty, miły, spokojny, taki bez problemów – to nie oznacza, że nie chowa on „potwora” w szafie.

Dlatego, że depresja lubi się maskować. Lubi ubierać się w uśmiech, żart czy spokój. Lubi oszukiwać innych pod maską, gdzie słyszymy „wszystko dobrze”. Jednak tak naprawdę, często za tą maską skrywa się dużo więcej, niż możemy zobaczyć.

Zwracajmy zatem uwagę na osoby, które nas otaczają. Bądźmy czujni na ich zachowanie, emocje, pojawiające się słowa i gesty. Nie przechodźmy obojętnie, lecz reagujmy nawet wtedy, gdy wydaje nam się, że to głupie, bez sensu lub myślimy, że ktoś się na nas o to obrazi. Czasem zwykłe pytanie czy zwrócenie uwagi na daną osobę może sprawić, że będzie to pierwszy krok, by komuś pomóc i wesprzeć go w walce z depresją – by wspólnie pokonać „potwora z szafy”!

 

REAGUJ – NIE BĄDŹ OBOJĘTNY!

Wasza Pani Psycholog